Müptezel

ne gün görsem, utanır gece

hüznünü saklamaya

yetmeyen karanlığından! E.Z.

güneş ölü gibi seriliyor toprağa

buz

güz...

Bu ne utanmaz yüz/yıl

kiminde suratlar pişkin

kiminin acıdan yüreği...

kimi ölümsüzlük arayışında

dur duraksız

yığınlarca ölüyorken

öte yanda...

ağı ala buluyoruz

çocuklar uğurluyoruz

kan revan içinde kefenlerle

zerrece utanmadan!

nasip kısmet

pay edilirken

cömertçe

ölüm hep sana

hep sana çocuk...

yaltak

ahlak yoksunları

ne de teşne kanmaya

Haktan gayrıya...