Nayino-4

gördün mü nayino

yine boşaldı şehir

kuşları kim küstürdü

kim astı dallara ayrılıkları

ne kaldı gayrı geriye

dilimiz pür ateş

dudağımızda üşüyen dem

aldanma dışımızdan akan kalabalığa

koynumuza aldığımız kendi yalnızlığımızdır

seviştiğimiz ıssızlığımız

beklediğimiz kimdi

kimdi son durakta indirilmiş yolcu

menzil şaşırmış kurşun gibi

kulağımıza saplanan şu fısıltı

şu keskin rüzgar dinsin

söz vuruldu

eylül ört üstümüze nayino

sararsın ömür dediğimiz

tende can yoruldu...

25 eylül 2014