Ocağımdaki Hasret

Benim hayallerim var

Rüzgârını geçerken gecelerim

Soğuk girer açık penceremden

Bir düş üşür pervazımda

Saksılarıma ayrılık düşer

Yalnızlık tüttürür dumanını

Perdemden süzülür umutlarım

Yatağımı aydınlatır

her bir heyecan,

her bir nefes

Suskun kaldı

kalemim tüm yaşananlardan sonra

Hangi baharda yitirdim hasretimi

Hangi saatlerde ısındım ellerinde

Düşler dokunurken geceleri tenime

Susadım kan ter içinde.

Uyandım.

Yorgun bedenim.

Kırbaçlar geziniyor alnımda

Bir yağdanlık gibi içeri süzülen güneş

uzak bir ayrılıktan sonra kavuşur gibi

gözlerimi kamaştırıyor.

Hasret bitmez ocağımda

Yankı yankı adım atar yüreğim

Gözyaşlarımın mesaisi bitmeden

yitip kalır şiir

Soluğum düşer

penceremden giren güneşin üzerine

Isınır içim.

02 MART 2012