Oteli Olmayan Bir Yerin En Güzel Odasıydı Bedenin

bir ezana sabah olmaktı gözlerin

ellerin Kâbe'ye örtü

sesine tüneyen kuşlar bilirdim

bir çiçeğin boynundan öperdi gülüşün

kelâmınla dirilirdi akvamı beşer

sonra giderdin

çölün mecnunî kederi gelip evim olurdu

bilirdim

bekletilen duamın sen olduğunu

seninle üç gün üç geceye

benden alınacak bir ömrün olduğunu

bilirdim

severdim

ve sen giderdin..

giderdin

annelerin kasıklarını döverdi sanrıların sancısı

ateşe ve suya toprak karışırdı

tapınaklara aleni bir düşmanlık dolardı

sakla beni inleyişi sokulurdu İsa'nın kundağına

alnı secdedeyken vurulurdu Ali

camilerin girişinden alınır

kanlı hırkalara sarılırdı inancın çocuk yüzleri

ağlardı güleç yüzlü sevgili

sen giderdin

bir asrın saadeti hüznü giyerdi

hutbelerde okunan adıma sağır kalırdı kulakların

dudaklarına Yezid ruhlu sözcükler tünerdi

Dünya döner sen giderdin

ardına düşen Sri Lanka hasreti kasveti giyerdi

yaratılmamış bir uçuruma armağan

dalına aşık bir ağaca idam olurdun

giderdin

yedi günde yaratılan Dünya'yı bir anda yıkardı gidişin

yeni bir yaşamak doğardı annemin mezarından

taşındaki harfleri toplardım dişlerimle

annemin üzerine yeminlerim aminlenirdi

ilk emrin hürmeti diye bütün harfleri

bütün dilleri ve dahi sesleri

gidişine kurban ederdim

terli bir günlüğün satırlarından düşerdi tanıksız çocukluğun

yüzüne kapanan kapılar açılırdı ardından

sokakların izdihamına yenik düşerdi

doğulu bir çocuğun İstanbul rüyaları

sen giderdin doğup büyüdüğün

yürüyüp düştüğün yolları alıp yolculuğuna

giderdin

bir gitmekten öte olurdu sırtın

kambur bekleyişler sessiz direnişler

yolunda olmayan gidişler bırakıp bana

giderdin başka koyunlara

engerek bir sokuluşa kurban ederdin bedenini

oysa bedenin en güzel odasıydı oteli olmayan bu yerin

(hz)