U/yanış
mavi portakalıma (yeşim ırmak çiçek"e)
ölen bendim
u/yanış arifesinde
rengi kırmızıya çalan
göğ tarikatının lanetli soluğuyla
öncesi k’ayıp bir lisanla yazılmış
üryan bir gecenin eyzün esintisi
göğsümü deşen çığlık sesleriyle azap kuşları
saklı kentimde
tel örgülü
eşkıya ağıtlarla süslenmiş
bağrımın sevi coğrafyası
talan edildi
saçlarının leyl karasıyla
göç yollarında kürdi gözlerin menzilim
gidemem senden uzağa
şerh düştüm acıya
lâl sayhaların buruşukluğun da
atıp kendimi bozkırın sarı okyanusuna
kırık kemiklerinden köprü yapacağım
Adem’in
kibrin sularında kanadı kırık Anka
kül karası geleceğe nasıl baksın umutla
tan kızıllığında Mezopotamya
ü r y a n
cennet suyundan döllenen melek
sallanır kollarımda
kan pıhtılaşmasında elzem
’Aden koruyucusunun sarkacında’ çocuk
ağlamaklı travma
tahta beşiklerde bez bebek hülyâsı
destur şeytana
korunaklı duayla
çevşeninde
encamı olmayan huzurla
daha kaç a’sır saklayacak koynunda yarınlar
güftesi anonim türküyü ç’alıp
gidemem senden uzağa
şarap gülüşlüm
hep çatışsam da kendimle dar-ı- dünya da
sen rahat uyu kollarımda