Düşün!
Kayıtsız kaldım gürleyen göklere, Canımda çürüyen köklere, Gık demeden omzumdaki yüklere Sonuna geldim sonuna!
Düşün müptela ederken hala canımı,
Düşün ırgalıyorken her anımı
Unut deme bana.
Bir düşün!
Gidişinle nasıl sallandığımı,
Nasıl bir enkaz altında kaldığımı.
Bir düşün!
Bir ömür yerle yeksan olsa bile
Unutulur mu sanıyorsun yokluğunun depremi?
Ey gülüşüne yandığım!
Tutulman çoktan kazdı kabrimi,
Uzandı ömrüm musalla taşına,
Yazına, baharına, kışına
Karışamadım gitti hayatın akışına.
Hay tüküreyim ben bakışının nakışına.
Kayıtsız kaldım gürleyen göklere,
Canımda çürüyen köklere,
Gık demeden omzumdaki yüklere
Sonuna geldim sonuna!
Sonunda geldim ölümün sınırına.
İki kişilik sanılan,
Tek kişilik yaşanan
Bu müebbet aşkın
Yine de sendin mimarı.
Bendim kan ter içinde çalışanı.
Sonsuza kadar hiç kişilik bu aşkı
Şimdi bir şiir parçası mı yaşatacak?