Gülün Gözyaşı

Sabaha ermiş gecenin yorgun zihninde

Gül yaprağına düşen çiğ tanesi sanırsın billur katreyi

Lâkin gözden süzülen bir damlacık hüzün

Berrak ve narin gül goncasının gözyaşıydı

Dünyaya göz açan maviliklerden toprağa düşen

Ne zaman gecenin kasvetli yokuşu aklıma gelse

Tırmanır zihnimde bin bir zorlukla aydınlığa yol alan hayaller

Bir hüzün yerleşir bağrımın ta orta yerine

Yine çalınır o garip beste kulaklarımdan yüreğime inen

Ve kalan tek hatıra, gözlerime bakan bir çift göz ve bomboş hayaller

Saat geceyi aşmış yarına, yokuş inen hızıyla

Kayıp giden hayaller olur saatin sıfırı geride bıraktığı zamanda

Uzaktan bir ses bekleyen kulak olur yürek pür dikkat

Ne bir ses, ne bir seda, yine bomboş hayallerin lâl olmuş dili gibi sabahlar

Deli dolu esen rüzgâr ürpertir deli dolu ruhu inceden inceye

İçinde, özlemlerin hapsolduğu dağ gibi bir yürek atar gelmeyenin yolunda

Dilde ?'Seni her nefeste özledim bugün'' türküsü, acı veren tadında

Hüznün rehavetinde uyuşan beden suni nefes almakta umutlarla

Kurşun yarası yokluğu var ellerde, başka gecelere kalan kâbuslarda

Ve dili lâl olmuş gülün gözyaşları süzülür mahkûm kalbin kırıklarında...