Gündüz Niyetine
Boş sokaklara yazıyor günlerini
Deli anlatmaları bir dilin
Konuşuyor yazgısı
Alfabesi z'den başlayan öykünün elinden
Kargaşası bitmiyor bugünün
Dolanmış siyahına
Renklerini süpürüyor yalanları
Gerçek sandığın yanılgının içinden
Ve bir yerlerden
Dökülüyor sonra sevgisi
Çizgisi bozuk kaderin avuçlarındaki ipten
Ki sen
Bu gökyüzünden
Telvesi eksik fincanın resminden görünürken
Bir akşamüstü
Salarken saçlarını
Ağlasan bile duyulmayacak o ritimde
Usulca kapımı çalsan bile
Kilit açılmıyor diye
Veryansın ederken bulacaksın kendini
Sonra
Kaderin oyununa boyun eğip
Dolaşacak yaprakları bir ağacın
Kör bir noktada dönüp duran
Ve acınası bir renge yansıyan güneş
Elleri kanasıya dek
Fidanları sulayacak durmadan
Sen ise
Kendi kıyametinde sürüp gidecek
Bir girdaba
Ayaklarını uzatacaksın usul usul
Nefesin ölecek önce
Ve kalbin de arkasından belki de..
27.09.2025