Talihsiz Saatler

Bir anlıktı herşey

Ekmek parası içindi akan ter

Sabahın sekizinde çıktım

Elbisemi giydim

Keseri önlüğü belime taktım

Mesmelemi çektim

İskeleye çıktım ve işe başladım

Tuhaf birşey vardı içimde

Saatler geçmek bilmiyordu

Öğle oldu sonunda

İstirahat vaktiydi dinlendik

Sonra çıktık yine iskeleye

Yetişmesi gerekiyordu işin

Nefes almakla yoktu işim

Tam o sırada talihsiz saatim

Ayağım kaydı düşüyordum

Tutunmak istedim can havliyle

Tutnamadım?

Boşluğa doğru gidiyordum

Ne olduysa üç beş saniyede

Bir insanın bir yılda yaşayamayacağını yaşadım

Aşağı düştüğümde ölecektim belki

Allhaha kalmıştı işim

Yere çakıldıgımda suratım dağılmış

Kanlar içindeydi her yerim

Dostlar koşu verdiler

Hastaneye yetiştirdiler

Doktorlar seferber oldular

Allah korumuş mucize dediler

Suratımı işleme gibi diktiler

Ben inanamıyordum yaşıyordum

Allhahım bağışlamıştı beni

Tüm sevenlerime bunada şükür dedim

Sevenlerim başıma toplandı

Yıkılan umutlarım bozulan moralim düzeldi

Daha birkaç gün önce yazmıştım şiirimde

Saygılar selamlar diye

Sanki içeme doğmuştu

Ölümle yaşam arasında kalacağım

Sağken yazayım demiştim

Ve haklıda çıktı hislerim

Ölüme gittim ve geri geldim

Daha görecek günlerim varmış

Buna şükür ederim

Hayatı çok seviyormuşum

Ben hala burdayım

Kısa bir süre istirahteyim