Ya Kendimiz!
kurumuş dallar gibi her rüzgar esintisinde savruluyoruz
sonbaharda dökülüp ilkbaharda açmamız gerekirken
ilkbaharımızı sonbahar gibi yaşıyoruz
biraz hüzünlü
bizi buna iten ne peki...!
hayat--insanlar--doğa--aşk
biziz aslında hiç kimse hiç bir şey bizi bizden çok etkileyemez
hayat bir gün bitecek
insanlar bir gün gidecek
doğa bir gün yok olacak
aşk bir gün gelip bir süre sonra veda edecek
ya kendimiz!!!
istesekte istemesekte hep oradayız ne gidebilme ne yok olabilme şansımız var
ruhun bilinmeze doğru giderken bile sen orada olacaksın
o derin çukurun içinde varlığını hissedecek ve hissettireceksin....
bak!! şimdi dön bak hangisi seninle!
hayatın uçup gitmiş ellerinden
insanlar terketmiş unutmuş
doğa her gün bir parçanı koparıyor bedeninden
aşk sonsuzluğa gömülmüş....!!!!!!