Yüzüm Feth Edilmiş Şehir Portresi Aynada
Gün geceden sıyrılırken
Yüzüm feth edilmiş şehir portresi aynada
Sağanak öfkelere maruz kaldı öksüz ruhum
Kin sızıyor kirpiklerimden ritmik küfürler zulada
Vaad edilmiş kutsal topraklar gibi sakin bedenim
Ertesi gününden kalma rayihanla sarhoş hislerim
Bir tutam kekik otu umutlara tutunmak
Mülteci eklemlerimin tek emeli koylarına sığınmak
Emanet şüphelerin üstüne kuruldu dünyam
Parmaklıklar arkasında zihnim kişiliğim zamana düşman
Bağlanan kaderler gibi kara çıkmıyor yollarım
Tahayyülümden de kısa hedefe uzanmıyor kollarım
Maceraperest bir rüzgar okşuyor saçlarımı
Şımarık görünmez bir el şekil veriyor yüzüme çatıyor kaşlarımı
Yüzüm feth edilmiş şehir portresi aynada
Alnımın çizgilerinden düştüm dipsiz karanlığa
Dertlerin kışlası bağrım feryadım duyulmuyor
Her solukta binlerce ah...nefesimde boguluyor
Ve dünya paslı bir çivi tadında ağzımda
Sadece gözlerim mağrur bakıyor fatih edasıyla yuvasında