Yalnızım Anne

Yürüyorum yine

Gecelerin bana sunmus oldugu sessizlikte

Mazideki hayatım gözlerimin önünde

Ve ben yine yalnızım anne

Dertlerimle yüzleşirkern bu yalnız sokakta

Ne kadar aciz bir kul oldugumu öğrendim

Sessizce , derinden gelen duygularımı

Anlatmak istiyorum kaldırım taşlarına

Yaşamım kaybedilmiz bir piyango bileti gibi anlamsız

Ve ben sadece kendimle konusabiliyorum anne

Geceler hiç bitmesin istiyorum gündüzle yüzleşmemek için

Öyle bir yere sürgün edilmişimki

Hem üşüyorum hemde korkuyorum

Özgürlüğü elinden alınmıs bir kuş gibiyim

Ve ben yine ağlıyorum anne

Bu acımasız dünyanın kötü görüntüleri

Beni hayattan git gide uzaklaştırıyor

Ölümü bekleyen bi mahkum gibiyim

Son isteğimi bile isteyemiyorum

Hayatımın koca bir yalan oldugunu öğrendim

Ve ben çektiğim acıların sızısını hissediyorum yüreğimde anne

Sahipsizlik nedir bilirmisin dostum

Veya sıcak yatak yerine sokak lambalarının,

Gözlerine vurdugu bir bank köşesinde yatmayı

Ben bilirim, yalnız başına hayatı omuzlamayı

Olmayacak hayallere bel bağlamayı

Saçma umutlarla yaşamayı

Ve ben artık yoruldum sessizce ölyüyorum anne